11 - محقق سبزوارى ، مولا محمّد باقر ، در اجازهء خود به مولا محمّد گيلانى به سال 1081 ، و در اجازه به مولا محمّد شفيع به سال 1085 . 12 - شيخ قاسم بن محمّد كاظمى ، برطبق آنچه در مستدرك الاجازات آمده ، در اجازه به شيخ نور الدين محمّد پسر شاه مرتضى كاشانى به سال 1095 . 13 - علامهء مجلسى در دو جا ، از فايده‌اى كه ضمن اجازات بحار آورده « 1 » و نيز در اجازات بسيارى كه به شاگردانش داده ، اين انتساب را تأييد كرده است . 14 - شيخ حسام الدين پسر جمال الدين طريحى ، در اجازه‌اى كه به شيخ محمّد جواد كاظمى در حدود سال 1090 صادر كرده است . 15 - سيد امير حيدر پسر سيد علاء الدين حسينى بيروى ، در دو جا از اجازهء خود كه به سيد حسين مجتهد پسر سيد حيدر كركى داده است . 16 - يكى از شاگردان شيخ بهائى در روايتى از او . علامهء مجلسى گويد : شايد او سيد حسين بن حيدر كركى بوده باشد . 17 - شيخ محمّد حسين ميسى عاملى ، در اجازه‌اى كه به شيخ ابو الحسن شريف عاملى در سال 1100 داده است . 18 - شيخ عبد الواحد پسر محمّد بورانى ، در اجازهء خود به شيخ ابو الحسن شريف فتونى عاملى به سال 1103 . 19 - امير محمّد صالح پسر عبد الواسع ، در اجازهء خود به شيخ ابو الحسن شريف فتونى به سال 1107 . 20 - شيخ صفى الدين پسر فخر الدين طريحى ، در اجازه‌اى كه به شيخ ابو الحسن شريف فتونى در سال 1111 و نيز در ديگر اجازاتى كه به شاگردانش داده است . شيخ جعفر خطى بحرانى « 2 » ( م 1028 ) در ضمن قصيدهء رائيه‌اى كه به اقتفاى رائيهء شيخ بهائى سروده و شيخ را در آن ستوده و قصيده‌اش را نيز تقريظ گفته ، بدين نسب

--> ( 1 ) . اجازات البحار 134 . ( 2 ) . شرح حال اين شخص در سلافة العصر و انوار البدرين آمده است .